| 20080828, Zeg het maar in het Trije Hus |
Sturen door Nederland is de laatste dagen niet veel anders dan turen door de motregen. Wel of niet je wiswassers aan. En zo bracht de plicht me in Groningen. Daar mocht ik kijken bij een bedrijf dat barramundi’s kweekt. Dat is een baarsachtige uit de Indische en de Grote oceaan. Goed, daarover morgen in deze krant op de pagina Eten en Genieten veel meer. Maar ik zat met een groot probleem. Voor jullie een lekker restaurant vinden en ik wilde ook wel eens weten hoe die barramundi smaakt. De eigenaar van de kwekerij wist een oplossing en daar scheurden we van Groningen naar Friesland om in Grou (in het Nederlands is het Grouw, maar die Friezen staan er op om het steeds Grou te noemen) op een buitengewoon vreemd industrie terrein op een grasveldje te eindigen. De Garde Jagerswei heet het daar. Rij er maar heen dan zie je opeens op een hek aan de waterkant een groot bord dat verwijst naar het restaurant Trije Hus wat weer niet meer dan Driehuis betekent. En nee, je bent er nog niet. Er staat een telefoonnummer bij. En wanneer je dat hebt gebeld dan komt er een bootje aanvaren. En dan na tien minuten varen, zelfs nog een stukje over het Prinses Margrietkanaal kom je aan bij het Trije Hus. Daar staat op de kade chef-kok René Vaartjes al te wachten. Ja, die naam Vaartjes, hè, waar kennen we die ook alweer van? Wel, René is de oudere broer van Geert-Jan Vaartjes. Geert-Jan is net met Marc van Gulick aan de slag gegaan bij Lauswolt. Daar zal en moet zo snel mogelijk weer een ster boven komen te schijnen. Geert-Jan is het goudvinkje van de twee, Bokkedoorns, Librije, Amstelhotel, dan weet je het wel. Maar René doet geen spatje voor zijn broer onder, maar carrières kunnen wel eens anders lopen. Genoeg, we stonden dus met die barramundi in de tas op de kade en of René daar eens iets van zou willen maken en een half uur later kwamen de eerste drie van de vier bereidingen op tafel. Een kleine tosti, tikje gegaard, met wat barramundi tartaar ertussen. En stukje op zoutzure prei met sesamzaad en in de sesamolie even rond geweest en een stukje sashimi gesneden rauwe barramundi met wat paksoi. En daar zie je meteen dat ook deze Vaartjes het vak in het bloed heeft stromen. Witte en groene delen van de paksoi zo gesneden dat er een prachtig plaatje ontstaat en zelfs in twee smaken uiteen valt.  Kok René Vaartjes wacht zijn klanten op die per bootje komen. FOTO: ANNE VAN DER WOUDE Gauw naar de kaart, want dit wordt natuurlijk feest. Ha ha, er staat saté, en er staat sparerib. En nog wat van die vaste kost die je overal kunt krijgen. René Vaartjes grijnst van oor tot oor: „Ja, misschien niet heel avontuurlijk, deze kaart dan. Maar ik ben hier net zes weken open en moest even gebruik maken van het vakantieseizoen. De zeilers en botenmensen, die hier aanleggen hebben dik honger en zoeken meestal geen culinaire hoogstandjes. Eenvoudig misschien wel maar alles vers en zelf gemaakt. Eigen pindasaus hoor en eigen mayo, iets anders kan ik helemaal niet. En uitstekend vlees. Maar natuurlijk, in de herfst ga ik helemaal knallen. Dan ben ik er voor de fijnproevers. Hoe het precies gaat worden, weet ik nog niet. Laat de klanten maar bellen en dan zeggen ze maar waar ze trek in hebben, dat komt wel goed!” Ik ben ervan overtuigd. Vraag naar de barramundi! Het Trije Hus, Trije Hus 1, 9001 ZX, 0566-621443. Waarom? Uitstekende chef, topgastvrijheid, reuze gezellig, bootje varen, avontuur en met zijn allen lekker zelf invloed hebben op hoe goed dit restaurant gaat worden. Bellen, afspreken!!! Prijs: Moet je proberen hier in Friesland top prijzen te rekenen. Welnee, dat zit wel goed. Bron: De Telegraaf, 28-08-2008 Laatste wijziging: 28-08-2008 21:28 |
 |