20030826, Feanfan Johannes Lutgendorff
    Archief
        Archief 2003
            Archief augustus 2003

'Foppe is in goeie man'

 Feanfan Johannes Lutgendorff leeft voor SC Heerenveen

 WERGEA - Johannes Lutgendorff is misschien wel dé groot­ste fan van Foppe de Haan en SC Heerenveen. Voetbal is het medicijn voor deze 24-jarige Wergeaster, die door een licha­melijke handicap aan de elek­trische rolstoel is gekluisterd. Johannes voelt zich prettig zo­dra hij het Heerenveen shirt aan heeft, vertelt zijn moeder Marijke, die ook 'Feanfan' is.

 Johannes wacht al geruime tijd op de komst van de interviewer en fotograaf. Zodra we aanko­men, loodst hij ons naar bin­nen. Stiekem hoopt hij ook dat Foppe het artikel zal lezen. Hij is nog maar net terug uit het Groninger Academisch zieken­huis, waar hij een zware opera­tie heeft ondergaan. Op jonge leeftijd raakte hij besmet met de meningokok-bacterie, waar­door hij hersenvliesontsteking kreeg. Zijn spieren raakten aangetast en Johannes be­landde in een rolstoel. Om te voorkomen dat zijn spieren verder vergroeien, plaatsten de doktoren een medicijnpomp in zijn lichaam. De pomp ging stuk. Na een mislukte 'repara­tie' kreeg hij deze zomer een nieuwe pomp. 'Al mei al hat er oant no ta wol mear as tweintich operaasjes hân', vertelt zijn moeder.

 Inmiddels is Johannes weer thuis en herstelt hij van de zware ingrepen. Eenmaal bin­nen laat hij direct zijn kamer zien die helemaal is 'behangen' met spullen van SC Heerenveen, van vlaggetjes, t-shirts, (onder)broeken, een dekbedovertrek tot magazines, boekjes en kalenders met handtekeningen van enkele Feanspelers. Het lijkt wel een beetje op de 'Pronk-keamer' in het Abe Lenstra Sta­dion. Een van de 'pronkstuk­ken' van zijn verzameling is het ansichtkaartje van Foppe de Haan. Hij kreeg dit persoonlijk door Foppe ondertekende kaartje met beterschapwens toen hij onlangs in het zieken­huis lag. Ook heeft hij een t-shirt met handtekening van Romano Denneboom. Johan­nes: 'Hy is in hiel aardige jonge en kin goed fuotbalje. Lêsten by de wedstriid by Cambuur kaam der noch by my en ha wy noch efkes fûstke.'

Johannes Lutgendorff in zijn “pronkkeamer”. (foto MF Pier van der Heide)

Sinds enkele seizoenen heeft Jo­hannes een seizoenkaart. 'It falt net ta om der ien te krijen, want der is in lange wachtlist', vertelt Marijke. Johannes heeft de kaart te danken aan zijn oude voetbalmaatje Haaije van der Heide, die inmiddels helaas is overleden. Johannes heeft een vaste plek op de tribune tus­sen andere rolstoelers. Afwisse­lend gaat zijn moeder of een an­der familielid mee. 'Der is altyd striid yn it gesin oer wa't mei giet. Eltsenien yn ús famylje is gek fan fuotbal', aldus Marijke. Meestal zitten ze al een paar uren voor de wedstrijd op de tri­bune voorzien van een zak snoep en stukjes droge worst. De sfeer is geweldig op de tri­bune, vertellen Johannes en Marijke. De supporters kennen elkaar goed. Er zijn drie rolstoelplaatsen gereserveerd voor de gasten. Marijke: 'Dy gasten witte de boel faak flink op te ruien.'

 Johannes heeft meerdere sta­dions van binnen bekeken. Zo is hij al eens in de Arena geweest en in het Cambuur Stadion. Ma­rijke: 'Oeral dêr't wy komme, wol hy in stadion besjen.' Met name in de Arena en het Cam­buur Stadion hebben de rolstoe­lers een mooi plekje. Johannes: 'By it Hearrenfean sitte wy in hiel ein fan it fjild ôf. By Cambuur en Ajax sitte wy hast op it fjild. Da's prachtich en dan hast ek mear kontakt mei de fuotballers.'

 Bij een lezing van Foppe in De Bilder in april maakte Johan­nes kennis met Foppe. Daar­over schreef Johannes een stukje in de dorpskrant De Havensbank: 'Voor het eerst in mijn leven heb ik Foppe de Haan ontmoet (ik dacht dat hij veel langer was). Hij kwam bij binnenkomst meteen op me af, gaf me een hand en stelde me een paar vragen. Wat een eer! Dus de avond kon voor mij niet meer stuk. Foppe de Haan is een geweldige, positieve en en­thousiaste man. Ook heeft hij ontzettend veel humor. Daar te­genover is het ook een man met emotie, zoals ieders mens.' Jo­hannes mocht een paar vragen stellen. Zo stelde hij de vraag wat Foppe doet om de mannen te motiveren na een slechte eer­ste helft. Daarop antwoordde Foppe: 'Eigenlijk hoef ik ze nooit te motiveren, maar ik sla dan goed met de vuist op tafel.' Toen hij dit letterlijk deed op de spreektafel, vlogen Johannes zijn armen de lucht in. De ontmoeting met Foppe heeft diepe indruk gemaakt op Johannes. Hij hoopt dan ook vurig dat hij nog eens langer met Foppe kan praten. Marijke: 'Aansens hat hy mear frije tiid. Dan is d'r altyd wolkom foar in bakje kofje.'

 Johannes woont sinds enkele jaren in een van appartementen in het voormalige Diaconessenziekenhuis in Leeuwarden. Hier kan hij zorg op bestelling krijgen. Daarnaast heeft hij een baan op de crediteurenadmini­stratie van het Stadskantoor. Naast SC Heerenveen heeft Jo­hannes ook nog andere hobby's. Zo is hij ook nog fan van De Kast. Alhoewel, dat wordt de laatste tijd minder nu Syb weg is. Verder doet Johan­nes aan rolstoelhockey. Deze week beginnen de trainingen weer. 'Ik ha der wer in protte nocht oan.' Met wedstrijden vliegen ze soms stad en land af. En die wedstrijden zijn vaak op zaterdag, evenals de meeste thuiswedstrijden van SC Hee­renveen. Hoe vermoeid Johan­nes dan ook is, hij wil voor geen goud een wedstrijd van zijn SC Heerenveen missen.

(bron: Mid Frieslander dinsdag 26 augustus wmm)