‘Ik ha it wurk altyd mei in protte nocht dien'
Pensioen nabij voor Wytze Bethlehem
Brugwachter Wytze Bethlehem bij de hoofdbrug in het dorp. (Foto: Pier van der Heide).
Wergea - Wytze Bethlehem (64) uit Wergea is al meer dan twintig jaar brugwachter. Als het seizoen eind volgende maand is afgelopen, gaat hij met pensioen. ‘Ik ha it wurk altyd mei in protte nocht dien. It is poerbęst wurk. Ik bin eigen baas. Saai is it net, der is in protte oanrin fan minsken.'
Wytze zit in zijn brugwachtershuisje middenin het centrum van Wergea. Al hoewel een 'huisje' kun je het niet noemen, want het is een ruimte van een paar vierkante meter in een gebouw, waar ook de snackbar is gevestigd. Wytze is tevreden over zijn stek. 'It is in moai sintraal plakje.' Wytze woont bovendien vlakbij. 'Dus ik kin rinnende nei it wurk. Moaier kin it dochs net.' Er komen ook veel mensen langs. Ze groeten hem altijd; de meeste Wergeasters kennen hem wel. Ook stappen ze wel eens binnen voor een praatje. 'Wat mear minsken der binne, wat sterker de ferhalen wurde', vertelt Wytze lachend. Als Wytze alleen zit, legt hij wel eens kaartje of doet hij een spelletje op zijn spelcomputer. 'Dy ha ik op 'e rommelmerk kocht.' Want dat is een hobby van Wytze. Hij gaat regelmatig naar rommelmarkten om spulletjes te (ver)kopen. Ook in zijn hok heeft hij spulletjes, zoals aanstekers. De liefhebber mag ze meenemen.
De zomerdrukte is inmiddels achter de rug. Maar echt druk is het niet geweest, vindt Wytze. Op een papiertje houdt hij nauwkeurig bij hoeveel boten er langs komen. Tot vorige week waren dat er bijna 4900. Vorig waren er tot dat moment 6500 boten gepasseerd. Het zal ongetwijfeld liggen aan het tegenvallende zomerweer. De nationaliteiten van de passanten zijn zeer divers. Naast de Nederlanders zijn er veel Duitsers, maar ook toeristen uit landen als België, Oostenrijk en Zwitserland en zelfs Canada - maar dat zijn vaak Friese emigranten - weten Wergea te vinden. Sinds vorig jaar is er geen bruggeld meer en is het klompke afgeschaft. Veel toeristen vinden dat jammer, weet Wytze. 'Se freegje wolris oft ik net efkes it klompke wol pakke. Dan kinne se dochs noch in foto meitsje.'
Het bedienen van de bruggen is veelal handwerk. Bij de hoofdbrug in het dorp moet de brugwachter de slagbomen zelf naar beneden doen. Voor de rest gaat het ophalen van de brug wel automatisch. De twee andere bruggen in het dorp, bij de Hillebuorren en de Kooistrawei, worden ook door Wytze bediend. Daar loopt hij meestal heen. Het is een stuk lastiger om die bruggen te openen. Met name als het warm weer is, gaat de brug moeilijk open en dicht. En dat kost wel eens wat meer tijd. 'En minsken wurde allinnich mar hastiger. Dat is wolris ferfelend.'
Over het algemeen is hij zeer tevreden over zijn werk. 'De dagen fleane om, sels as it min waar is.' Wytze zal zijn werk straks wel missen, vooral vanwege het contact met de mensen. 'Dat kletse en ouwehoere soarget altyd foar in protte gesellichheid.'
(bron: Mid Frieslander dinsdag 1 september 2004 wmm)
