Lees al het corona-gerelateerde nieuws wat betrekking heeft op Wergea op dit overzicht: https://www.wergea.com/home/corona-nieuws

bistedokter_small.jpgBakerpraatje.

Als er eertijds een kind op komst was werd de kraamzorg door bakers gedaan. Dit waren ongeschoolde maar erg toegewijde en meestal wat oudere vroedvrouwen uit de naaste omgeving. Vaak trad een buurvrouw of de eigen moeder - en tevens aanstaande oma of beppe - op als baakster. Die kende immers het klappen van de zweep en wist van de hoed en de rand. Of om in de kraamsfeer te blijven: die herkenden de krampen van de weeën en wisten van de navel en de streng. Gesneden moederkoek. Bovenal voelde het vertrouwd voor de jonge moeder om bijgestaan te worden door iemand uit de eigen kring. Tegenwoordig doen goed geschoolde zorgverleners beroepsmatig de kraamzorg.

In de natuur is er een vergelijkbaar fenomeen. Binnen een troep wolven bakeren de sociaal zwakkere teven tijdens het jongen van de ranghoogste wolvin. Daarna dienen ze ook nog eens als min en zogen het kroost, zodat de wolvin haar leidinggevende taken kan vervullen. Over vrouwenemancipatie gesproken! Hoe vergaat het de moderne huishond als die moet jongen? Die moet het vooral van haar baas hebben. En als die het niet meer weet wordt er professionele hulp van de dierenarts verwacht. Of zijn er ook nog alternatieven?

Moeder en dochter labrador wonen samen bij een familie in één huis. Dochter Amie is een pup uit het tweede nest van moeder Sara. Het leek de familie leuk om na de positieve ervaringen uit het verleden met Sara om bij de jonge teef ook eens een nestje te fokken. Een mooie reu werd uitgezocht en het klikte waarachtig! Amie raakte drachtig en doorliep voorbeeldig de hele zwangerschap. Een paar weken geleden werd de praktijk verwittigd dat de bevalling zeer aanstaande was. Tijdens mijn dienst kondigden de eerste weeën zich aan. Amie had al de hele dag onrustig lopen hijgen en toonde nesteldrang. In het begin van de avond nam de onrust alleen maar toe, maar echte persweeën bleven uit. Ze wilde naar buiten en dacht te moeten poepen, maar dat lukte dan weer niet. Uiteraard, want de aandrang kwam uit een etage lager voort en die produceerde alleen een beetje slijm. Na een tweede telefonisch contact besloot ik een kijkje te gaan nemen.

Het toucheren vond Amie heel vervelend. De ontsluiting leek al redelijk ver, maar een pup kon ik nog niet gewaar worden. Een calciuminjectie toedienen leek mij verstandig. Dat kan totaal geen kwaad en brengt de weeën beter op gang. Amy werd nogmaals even uitgelaten opdat de blaas niet in de weg zou zitten. Ze liep wat raar wijdbeens met de staart af, maar tot plassen kwam het niet. Dan maar weer gauw naar binnen, het was tenslotte veel te koud om buiten een pup ter wereld te brengen. Maar binnen vertikte ze het om zich in de prachtige werpkist rustig neer te vlijen. Het liefst wilde ze naar de kamer en desnoods maar weer naar buiten. Het valt ook niet mee om op driejarige leeftijd je eerste nest te baren. Als jonge teef zonder ervaring moet je dan maar volledig op je instinct afgaan.

Na een half uurtje dit aangekeken te hebben heb ik Amie onder zachte dwang met de baas rustig in de werpkist neergelegd. Onder geruststellend toespreken van de eigen mensen heb ik haar buik voorzichtig gemasseerd. Warempel, binnen een paar minuten kwam er een vruchtblaas met inhoud tevoorschijn. Daar buikpers uitbleef heb ik het pupje vastgepakt en voorzichtig aangetrokken. Onder een enorme gil van Amie werd die eerste pup in stuitligging geboren. De moederkoek kwam meteen mee en zat via de navelstreng nog aan de pup vast. Amie kwam overeind en raakte totaal in de war van dat glibberige wriemelende beestje. Merkwaardig overspronggedrag in de vorm van met de neus over de grond duwen maakte gelukkig plaats voor enige aandacht en voorzichtige even aan de pup lebberen. Echte zorg moest echter van de baas en bazin komen. Het liefst wilde Amie weer weg uit de kist. Gelukkig reageerde ze ook weer niet echt afwijzend op de pup. Het leek mij het beste me nu als ‘indringer’ uit de kraamkamer terug te trekken. Het zou vast wel loslopen nu de eerste pup geboren was. Ik toog naar huis.

Nadat ik was vertrokken bleef Amie erg onrustig. In de woonkamer ernaast lag Sara het hele gebeuren van haar dochter gelaten aan te horen. Zo’n anderhalf uur later besloten de baas en bazin Amie maar even haar gang te laten gaan. Dan maar niet in de voorbestemde werpkist, zoek het maar even helemaal zelf uit! In de woonkamer zocht Amie vrijwel meteen haar eigen moeder op, ging naast haar liggen en binnen luttele ogenblikken lag er een tweede pup over de vloer. Onder begeleiding van Saar werd deze schoongelikt en daarna kreeg dochterlief zelf een poetsbeurt. Wat een aandoenlijk tafereel! Nu pas zette de bevalling goed door, want nog geen half uur later zag pup nummer drie al het levenslicht.

Amie vertikte het verder in de werpkist terug te keren. De rest van de avond tot diep in de nacht is iedereen druk in touw geweest. Overal in de kamer hebben bakermatjes rondgeslingerd. Amie koos de plek, de familie kwam met het kraambedje, Sara dweilde met haar tong de plavuizen wat Amie onderweg achterliet en nam de zorg op zich als er weer een pup kwam. Als een volleerd baakster wijdde ze Amie volledig in in de wereld van de kraamzorg. Vertrouwend op haar moeder toonde die zich op haar beurt een snelle leerling. Even na vier uur in de nacht werd de achtste en laatste pup geboren. Pas toen keerde de rust weer in het huis aan de Setangel. Aan het uier van Amie liggen dan zes zwarte en twee blonde puppies te lurken. Voorlopig was de baakster ook even vrij. Als beloning voor haar fantastische hulp was de laatste placenta voor oma Saar. En die ging erin als moederkoek.

20080410bakerpraat.jpg

Afgelopen week was ik even op kraamvisite. Het ging uitstekend met moeders en het kroost groeit als kool. Vooral door de baakster werd ik uitbundig begroet. Ze heeft een prachtige tijd. Nooit opdringerig naar Amie, maar de pups en haar dochter worden nog steeds zeer goed door oma Saar verzorgd. En even lekker met de pups dollen vindt ze ook heerlijk. Momenteel is ze zelf loops. Dat is wat aan de late kant om nog op tijd voor Amie haar pups schijnzwanger te kunnen worden. Maar ik weet zeker dat ze ook met alle liefde nog even de minnemoeder zou willen spelen. Net zoals bij haar voorouders, de wolven, gewoonte is. En dat is dan weer géén bakerpraatje.

Bron: Menno J.Wiersma, Dierenartsenpraktijk Reduzum-Grou

Wilt u meer weten van het wel en wee van Amie, Sara en de pups, kijk dan op www.fanitfryskehof.nl en lees in superlatieven het dagboek op die site.

Bedrijven
    
Tweets

28-11-2021 21:21
RT @BakkerijdeBoer: Psssst.........guess who's back ? De Friese Derby Oranjekoek https://t.co/ZvVZWX2Zv0 #camhee #derby https://t.co/eH3O


19-11-2021 22:45
RT @vvWarga: https://t.co/o8nmISnG9m


19-11-2021 22:45
RT @popduo: Stim op ús! Gean nei https://t.co/sfxhTVpaM0" target="_blank">https://t.co/sfxhTVpaM0 en set ‘Do’ op 1! Stem op ons! Ga naar https://t.co/sfxhTVpaM0" target="_blank">https://t.co/sfxhTVpaM0 en zet ‘Do’ op1! #…


Ouder >

Volg ons op Twitter: @wergeacom

WergeaTV

 

Klik op het logo voor alle video's
van WergeaTV op Youtube

www.wergea.com maakt gebruik van analytische cookies (informatie over browser, besturingssysteem en soortgelijke gegevens). 
Deze worden anoniem verwerkt in Google Analytics. Je laat deze gegevens achter door te navigeren door de website.

Lees hier de disclaimer over alle privacy-gerelateerde zaken.